"Jezu ufam tobie od dziecięcych lat, Jezu ufam Tobie choćby zwątpił świat..."

"O życie szare i monotonne, ile w Tobie skarbów. Żadna godzina nie jest podobna do siebie, a więc szarzyzna i monotonia znikają, kiedy patrzę na wszystko okiem wiary..." (Dz. 62)

sobota, 13 marca 2010

Zatrzymać się, oderwać od codzienności i po prostu być...

Wczoraj, już po raz 4 byłam na nocnym czuwaniu wielkopostnym organizowanym przez parafię i Ruch Światło-Życie w kościele Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa na Manhatanie. Świetny czas spędzony z bardzo bliskimi mojemu sercu ludźmi i z Jezusem... Wszystko rozpoczęło się o 21 Apelem Jasnogórskim, po czym było przedstawienie teatru "Kefas" z Panewnik, są po prostu świetni, nawet trójka moich przyjaciół w nim gra, także nie może być inaczej :) Później była część : "Manhatan śpiewa i tańczy na chwałę Boga", bardzo radosny i "wyśpiewany" czas. Po krótkiej chwili zaczęła się Adoracja od wspólnego rachunku sumienia, bo przez cały czas trwania Adoracji była możliwość do skorzystania z sakramentu pokuty, organizacja jak zwykle świetna- żadnych kolejek, bo było aż 8 księży także wszyscy mieli okazję przystąpić do sakramentu. Nie umiałam się skupić na modlitwie... nie wiedziałam od czego zacząć, tyle było rzeczy, o których chciałam opowiedzieć klęcząc przed Nim... Jednak z chwilą odkryłam, że tym razem nie ja miałam zacząć tylko On. Od początku jakoś dziwnie dobrze się czułam, ponieważ w ostatnim czasie przez moje kolano nie potrafiłam w ogóle klęknąć, a tu praktycznie całą Adorację przeklęczałam wpatrując i wsłuchując się w Jego głos... Niesamowite uczuć, nawet fizyczny ból nie był w stanie wygrać ze skupianiem się na słowach Pana... Tyle dostałam wskazówek i odpowiedzi na pytania, które codziennie sobie zadaję oraz siły, energii i uśmiechu, że nie ma słów, które odpowiednio wyrażą to, co teraz jest w moim sercu... :) O 24  była msza, która od kilku lat jest nazywana "młodzieżową pasterką wielkopostną", świetna atmosfera sprawiła, że chciało się, aby ta msza nigdy się nie skończyła...  Cały czas czuwania spędziłam obok moich przyjaciół i tak bardzo byłam wdzięczna Bogu, że to właśnie Marlena i Mateusz byli obok :) Wspaniały czas, który pozwala się zatrzymać na chwilę i spędzić go z Jezusem...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz